Απύθμενος πόθος

 

Πιθύμησα δυο αστέρια ν’ ακουμπήσω

 και να χαθώ αιρούμενος πάνω απ’ τον κόσμο.

Απύθμενο το πάθος της φυγής,

αγωνιζόμενος ατελέσφορα εραστής

εξηγέρθησαν οι αισθήσεις μου

και, κάπου εκεί, η ματιά μου

 άγγιξε το θόλο του κορμιού σου.

 

 Το  πόθος διαπέρασε τα οστά μου

 και πλάγιασα στα στήθη τα καρδιοσκέπαστα,

που δίνουν νόημα και ζωή.

 

Ως έκπτωτος στην εξορία μου

και ανεκδιήγητα ταπεινωμένος

ως εκλεκτός προσκυνητής

 εκμηδένισα τις σκέψεις μου,

 και ως Διόνυσος θεός 

εθήλασα του έρωτα…

γλυκό κρασί!

 

 

 

18/07/2023

 

 

Ένδοξη αγάπη

 

Ένδοξη αγάπη, έχεις ως τρόπαιο

 την  πολυτέλεια της μοναξιάς

στον έρωτα της ερήμου.

 

Γυμνός από αγάπη ντράπηκα στο μίσος

 και τροχιοδρομώ στο στέρνο σου.

Μες το σκοτάδι βρήκα το φως

 _αθάνατο μνημείο της καλοσύνης_, 

Μες το σκοτάδι είν’ η καρδιά

και στο θησαυροφυλάκιο της   

φυλάσσει ασκανδάλιστα ομορφοκάμωτα

 της υπερπροσφοράς και της θυσίας

τα  οιστριλατούμενα στεφάνια.

 

Ω, ένδοξη αγάπη!

σαν προσευχή κυματίζουν μεσίστιες

οι σκέψεις σου στο μίσος,

να ξεριζώνεις μια καρδιά χωρίς

να έχει ρίζες… απλότης ψυχικού μεγαλείου.

Νηπιάζουν  οι σκέψεις σου στο μίσος,

 σταυρώνεσαι ν’ αναστηθείς

και βαδίζεις με καλοσύνη

την κλίμακα του Γολγοθά.

Πονάς, όπως Εκείνος πόνεσε,

 για σένα, πάνω στο Σταυρό!

 

Ματόβρεχα της ένδοξης

αγάπης τα μονοπάτια,

 κάθε βήμα και δάκρια

που κυλούν βαρύτιμα

 στο χωνευτήρι της προσμονής!

 

13/07/23

 

Έρωτας και θάνατος

 

Έρωτα,  ψυχήν όπισθεν

ημών κολλών πάλαι,

έμπροσθεν σου νυν παρίσταμαι.

 

Αόρατε εραστή, φωλιάζεις σεβάσμια

στα υπαρκτικά μας μονοπάτια

και για μια στιγμή μοναχική

ασκητικά εν ουρανοίς αυλίζεις.

Με  φρόνηση απόλεμη,

-ανεπτέρωτε έρωτα-,

εξαϋλώνεις την έρημο της ψυχής μας,

την αιχμαλωτίζεις με συναισθήματα

ελπιδοφόρα καταστροφικά

και την οδηγείς στην αιωνιότητα.

 

Ό,τι η αγάπη  υπερβαίνει,

στραμμένη προς το άγνωστο

το διαιωνίζει ο έρωτας

και κάπου εκεί πεθαίνει….

 

Και συ, Θάνατε, εκτρέφεσαι

απ’ την εκτεθειμένη ικμάδα

των ερωτευμένων  ψυχών.

Ύποπτε  ιεροκήρυκα της καταστροφής

δημιουργείς τρύπες στην ψυχή

και την αφήνεις να αιωρείται,

ώσπου μοιραία εξαϋλωθεί στην αιωνιότητα.

Έρωτα του θανάτου προσεγγίζεις με αγιότητα

την εμπειρία της ζωής, την εκφυλίζεις

και πασχίζεις εμμονικά,

να γευματίσεις ό,τι η αγάπη καρποφορεί.

 

Στίχοι τραγουδιού

Κομμάτι μου χαμένο

 

Στο άπειρο του έρωτα είσαι αδιάβατος καημός,

αποκηρυγμένο πάθος, ένας μικρός θεός.

Κομμάτι  μου χαμένο να ψάξω να σε βρω,

στο αύριο επιμένω, αχ, πόσο σ΄ αγαπώ.

 

Τα χείλη μουδιασμένα πάλι ζητούν εσένα,

μια εκκρεμότητα και μια φωτιά από αίμα.

Κι είναι στιγμές γυμνές, γυμνές μέσα στο χρόνο

που αναρωτιέμαι, γιατί για σένα λιώνω.

 

Φεύγουν  οι σκέψεις κι ελπίδα καμιά

μέσα στη νύχτα χαμένη σκιά.

Μετράω τις στιγμές, αυτές που σε αγάπησα…

στου χρόνου τον ορίζοντα  εγώ για σένα ράγισα.

 

Κομμάτι μου χαμένο πώς να αντέξω που σε χάνω,

τι να πω; Προσμένω για σένα να πεθάνω.

Μια ευχή θα στείλω για σένα στο Θεό,

είσαι για μένα αξία, δώρο μοναδικό.

 

Φεύγουν  οι σκέψεις κι ελπίδα καμιά

μέσα στη νύχτα χαμένη σκιά.

Μετράω τις στιγμές, αυτές που σε αγάπησα…

στου χρόνου τον ορίζοντα  εγώ για σένα ράγισα.

 

 

Το τελευταίο δείπνο

 

Στην απουσία της σιωπής σου

οι χτύποι της καρδιάς μου γίναν χορδές,

απόψε με την σκέψη σου

ακούμπησέ με…

και σταμάτα στο Λα Μινόρε,

-κάτι σ’ αυτό μας ενώνει-…

Πότισε με νότες τον πειρασμό,

να μη θυμάμαι,

νανούρισέ μου τις ελπίδες

κι αν κατά βάθος  τυραννιέσαι,

φύγε, πριν ξημερώσει!

 

Αυτή τη νύχτα προδομένος

από την συνείδηση της ενοχής μου

βυζαίνω την αγάπη σου

αλλοιωμένη από το μυστήριο της απόστασης.

Θα φιλήσω τον αέρα που ανάσανες,

θα δειπνήσω τον έρωτα της ψυχής σου

από την μέση και πάνω,

θα καταλύσω ερωτικές αναμνήσεις,

που αφήνουν μια γεύση από δάκρια,

κι ας είναι αυτό το τελευταίο μου δείπνο!